A Sección de Admisión da Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Supremo, mediante o ATS 6174/2026, do 24 de xuño (rec. 6312/2025), admite o recurso de casación preparado pola sociedade que implantou un ximnasio en Madrid contra a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Madrid do 18 de marzo de 2025, relativa á base impoñible do ICIO.

En 2014 a empresa presentou declaración responsable para implantar a actividade nun local e autoliquidou o imposto. Tras unha inspección, a Agencia Tributaria Madrid aprobou en 2018 unha liquidación definitiva que levaba á base impoñible mobiliario, máquinas de ximnasia e equipos de imaxe e son. O xulgado do contencioso-administrativo excluíu esas partidas por entender que non son construcións, instalacións nin obras; o TSX de Madrid revogou a sentenza e incluíunas todas, agás as pechaduras dos armarios dos vestiarios, ao considerar gravados os aparellos, unidos ou non á obra, sen os que a actividade non é posible.

A cuestión con interese casacional consiste en determinar se o custo de adquisición do mobiliario, equipos e demais elementos mobles necesarios para a actividade empresarial, fabricados por terceiros fóra da obra e achegados a ela, debe integrarse na base impoñible cando figuren no proxecto global comprendido na declaración responsable ou se, pola contra, teñen singularidade, identidade propia e carácter separable respecto da instalación principal e o seu valor debe excluírse. A norma que se interpretará é o artigo 102.1 do texto refundido da Lei reguladora das facendas locais.

O auto repasa a xurisprudencia da Sala: exclúese o custo dos equipos, maquinaria e instalacións construídos por terceiros fóra da obra e incorporados a ela, agás o da súa instalación, pero non o dos que son elementos técnicos inseparables da obra, figuran no proxecto para o que se solicita a licenza e carecen de identidade propia. Aprecia que a sentenza recorrida parece afastarse dese criterio ao atender a que os elementos son necesarios para a actividade, e que a cuestión se resolve de forma contraditoria por distintos órganos xudiciais.

O auto non decide o fondo e remite as actuacións á Sección Segunda. A futura sentenza deberá aclarar se se gravan todos os elementos necesarios para a actividade ou só os inseparables da obra, criterio relevante para comprobar o ICIO no acondicionamento de locais.